محمد الريشهري
285
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
1162 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداى عز و جل فرمود : " جزاى كسى كه نعمت توحيد را به وى ارزانى داشتهام ، جز بهشت نيست " . 1163 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كه بميرد ، در حالى كه مىداند خدايى جز خداوند يكتا نيست ، به بهشت در مىآيد . 1164 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كس خالصانه بگويد : " لا إله إلّا اللّه ؛ خدايى جز خداوند يكتا نيست " ، به بهشت درمىآيد و خلوص آن ، يعنى اين كه " لا إله إلّا اللّه " ، گوينده آن را از آنچه خداوند عز و جل حرام كرده است ، بازمىدارد . 1165 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : بىگمان ، " لا إله إلّا اللّه " ، نزد خداوند عز و جل سخنى بزرگ و عزيز است . هر كس آن را خالصانه بگويد ، بهشت برايش واجب مىشود و هر كس آن را به دروغ بگويد ، دارايى و خونش حفظ مىشود ، امّا ره به دوزخ مىبَرَد . د دژِ خدا 1166 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : سرور فرشتگان ، جبرئيل عليه السلام برايم حديث كرد و گفت : سَرور سَروران ، خداوند عز و جل فرمود : " من ، تنها خدايم و خدايى جز من نيست . پس هر كه به يگانگى من اقرار كند ، به دژِ من در مىآيد و هر كه به دژم در آيد ، از عذاب من ، ايمن مىشود " .